Sex telefony bez opamiętania

To zjawisko znowu zyskuje na sile, Polacy przechodzą kolejną seksualną rewolucję, tym razem cyfrową. Ważną rolę w niej odgrywają sex telefony które pozwalają na kontakt z partnerką oddaloną od nas o tysiące kilometrów. seks telefony pozwalają podtrzymać bliskość i sprawiają, że nasz związek staje się ustabilizowany i nie szukamy nowego partnera. W przypadku związków na odległość seks telefon sprawia się idealnie i nic nie może go skutecznie zastąpić.

Wróżby u Szekspira

W renesansowym dramacie Williama Szekspira archetypem sił nieczystych, po raz kolejny staje się postać kobiety – czarownicy. Jednak „Makbet” nie jest pierwszym utworem, w którym napotykamy się na zło w takiej postaci. Już w mitologii greckiej została przedstawiona wiedźma o imieniu Kirke, która przygotowywała magiczne eliksiry miłości, ale i knuła niecne intrygi, gdy ktoś stanął jej na drodze do celu. Szekspirowskie czarownice przybierają już całkiem inną formę. Od początku wróżki przedstawione są jako uosobienie zła, przebiegłości, brzydoty i w pełni pozbawione wewnętrznej dobroci oraz jakichkolwiek szlachetnych cech wiedźmy. Szekspir przypisuje im charakterystyczne atrybuty, odwołując się do ówczesnych wierzeń ludzi. Czarownice pojawiały się na rozległych, pogrążonych w mroku wrzosowiskach, które nadają scenom charakter grozy i tajemniczości. Ich nieodłączną towarzyszką była ropucha, która uosabia zło, truciznę lub jad śmierci. Również szpetny wygląd płaza nawiązuje do oblicza czarownic, które przerażały swą aparycją. Szekspir odwołuje się także do wierzeń, według których wiedźmy mogły zmieniać swoje oblicze, np. przybierając postać szczura. Autor ukazuje również typowe dla nich zajęcia, takie jak: zarzynanie wieprzy, które nawiązywało do ludzkich przekonań, w obliczu których czarownice były odpowiedzialne za śmierć zwierząt gospodarczych, a także dokonywanie okrutnych aktów zemsty na śmiertelnikach. Wszystkie wartości w ich świecie były odwrócone, o czym świadczy cytat, zaczerpnięty z treści dramatu: „Szpetność upięknia, piękność szpeci”.

Sławomir Mrożek

W całkowicie inny, gdyż mocno groteskowy sposób, motyw apokalipsy przedstawia Sławomir Mrożek w „Weselu w Atomichach”. „Wesele w Atomicach” poświęcone jest ludziom ślepo zapatrzonym w rozwój technologiczny Istotą opowiadania jest przebieg wiejskiego wesela. Brat panny młodej przychodzi do narratora, aby zaprosić go na uroczystość, jednakże od razu wyraża obawę, że zakończy się ono bójką. Narrator zjawia się na weselu w momencie oczepin, któremu towarzyszą przyśpiewki i… elektroliza, którą druhny wykonują pannie młodej. Następnie wszyscy idą do kościoła, aż w końcu zaczyna się zabawa. Przed ślubem pary młodej goście już poprawili sobie nastrój popijając napoje wyskokowe. Dzięki temu, gdy rozpoczynają się tańce przy muzyce dodekafonicznej i syntetycznej panuje już ogólna wesołość, nieskrępowanie i swoboda. Młody Smyga zza rzeki popisuje się przyśpiewką, która wywołuje wiele śmiechu i uznania. Niejaki Pieg postanawia nie być gorszy i odpowiada równie dowcipnym wierszykiem. Zebrani bedący rozbawieni rywalizacją, namawiają Smygę żeby zareagował kolejnym zabawnym tekstem. I tak niestety dobra zabawa się kończy, ponieważ Smyga, zamiast słowem, odpowiada wyciągniętą zza pazuchy bronią jądrową. Rozpętuje się istne piekło. Do bijatyki włącza się każdy z gości. Bronią w walce stają się rakiety i inne pociski z ładunkiem atomowym, więc nadmierne promieniowanie radioaktywne doprowadza do powstania ogromnych, zmutowanych paproci. Z całego towarzystwa jeden Bańbuła zachowuje się przyzwoicie, jako że „konwencjonalnie rżnął nożem”. Goście, których nie udaje się uspokoić zostają wypędzeni przez gospodarze gazami bojowymi. Wracający do domu zmęczony gospodarz, nagle zauważa, że w jego wyglądzie zachodzą dziwne zmiany: powoli przekształca się w żuka. Gdy przybywa do domu, wciska się w szparę za szafą w obawie przed pająkami i usypia zadowolony z udanej imprezy.
Autor sygnalizuje, że prawdziwy postęp cywilizacyjny to nie tylko rozwój techniki, lecz przede wszystkim rozwój moralny i duchowy. W opowiadaniu przedstawił wizję przyszłości, w której ludzkość całkowicie poddała się nowym technologiom, zapominając o sprawach metafizycznych. W dość karykaturalny sposób ukazał, że najnowsze wynalazki w rękach nieodpowiednich ludzi są ogromnym zagrożeniem, które w najgorszym wypadku może doprowadzić nawet do zagłady całej ludzkości.

Również literatura powojenna dostarcza nam apokaliptycznych wizji świata.

Również literatura powojenna dostarcza nam apokaliptycznych wizji świata. Przykładem są Szewcy Witkiewicza. Jest to dramat przedstawiający przemiany polityczne, mające również odniesienie do ówczesnej Polski – kolejne etapy przejmowania władzy przez nowe siły zdolne do pokonania poprzedniej ekipy. Efekty kolejnych zrywów społecznych prowadzą ostatecznie do pesymistycznej i groźnej wizji przyszłości.
Wszystko zaczyna się od tradycyjnego ustroju kapitalistycznego umieszczonego w realiach międzywojennej Polski. Pokazane są tu podziały społeczne, antagonizmy między innymi; widzimy narzekających na swoje życie i egzystencję szewców i uzależnienie od takich ludzi jak prokurator Scurvy. Ci pierwsi marzą o rewolucji, która zmieniłaby ich sytuację, drudzy żyją w strachu przed jej ko sekwencjami. Aby ubiec wybuch buntu, jaki mogliby spowodować szewcy, Scurvy dokonuje zamachu przy pomocy organizacji Dziarskich Chłopców. Zaprowadzone zostają rządy dyktatorskie, powstaje ustrój totalitarny, w którym gnębi się ludzi i zmusza się ich do ślepej wierności przywódcy, szewcy zostają skazani na przymusową bezczynność – zakazano im bowiem pracować.
Szewcy ostatecznie nie wytrzymują presji bezczynności i przełamują barierę oddzielającą ich od warsztatu i zaczynają na nowo pracować; przy okazji dokonują kolejnego przewrotu i przejmują władzę. Następuje odwrócenie ról – szewcy górują, a dotychczasowi władcy zostają obaleni i poniżeni, powstaje ustrój komunistyczny. Wydaje się, że rewolucja dokonana przez szewców położy kres dotychczasowemu pojmowaniu władzy. Tymczasem, zgodnie z proroctwem ich przywódcy -Sajetana, władza pozostaje niezmienna, zaś odmienia tego, kto ją sprawuje. Wygodne, dostatnie życie szewców pozwala Czeladnikom zapomnieć o dawnych ideałach. Kiedy Sajetan domaga się idei i nie przestaje filozofować, postanawiają go zabić, by nie kompromitował rewolucji. Teraz oni posługują się siłą, nie pamiętając o tym, że kiedyś takie postępowanie było przyczyną ich nieszczęść. Nie tylko eliminują Sajetana, ale brutalnie przepędzają chłopów, którzy przyszli upomnieć się o poprawę ich losu.
Kolejną fazą politycznej rzeczywistości jest technokracja. Tego przewrotu dokonuje silny osobnik – Hiper robociarz anarchista, wyposażony w bombę i granaty, który bez trudu opanowuje wystraszonych reprezentantów poprzednich systemów. Technokracja otwiera nowy etap w dziejach społeczeństwa – oddaje rządy w ręce urzędników, dyrektorów, techników, którzy szczęście narodu wiążą z wprowadzeniem zdobyczy nauki i techniki.
Żadna z ukazanych tu form ustrojowych nie była doskonała i godna utrzymania. Bodźcem przemian było jedynie marzenie o dobrobycie i władzy, nie zaś idea zdolna zjednoczyć społeczeństwo, wprowadzić równość i powszechne szczęście.
Witkacy pokazuje, że rewolucja nie ma żadnego sensu i co więcej jest szkodliwa dla społeczeństwa – wymierzona jest definitywnie przeciwko jednostce, prowadzi do zagłady indywidualizmu. Ostatecznie rewolucja niszczy wszystko, łącznie ze swoimi twórcami i prowadzi do zagłady ludzkości.

Witaj, świecie!

Witaj na swoim nowym blogu!

Bardzo się cieszymy, że jesteś z nami! To jest pierwszy, przykładowy wpis. Możesz go usunąć logując się do Kokpitu i wybierając menu Wpisy.

Jeśli coś jest dla Ciebie niejasne, zapoznaj się z działem Pomoc:
http://blog.pl/pomoc

Zapraszamy również na nasz profil na Facebooku, gdzie znajdziesz aktualności, poczytasz ciekawe blogi, lub weźmiesz udział w dyskusjach z innymi blogerami:
https://www.facebook.com/Blogpl

Miłego blogowania! :-)